Na sprzedaż gotowe i sprawdzone spółki zoo w Warszawie. Rejestracja i zakładanie w trybie błyskawicznym.

USTAWODAWSTWO I DZIAŁALNOŚĆ ZWIĄZKOWA

Mimo podejmowanych wysiłków stworzenie wspólnych rozwiązań w sferze społecznego kierowania zasobami ludzkimi jest rzeczą trudną. Problem jest bardzo delikatny, bowiem:

– z jednej strony trzeba myśleć o metodach koordynowania (harmonizowania) w przyszłości każdej z polityk społecznych: niezbędne będzie uwzględnienie tradycji narodowych, odbrębności, które będą one chciały utrzymać, oraz ich opóźnień w rozwoju:

– z drugiej strony konieczne jest wprowadzenie pewnych norm i zapewnienie ich respektowania.

Przez długi czas Wspólnota Europejska starała się stosować zasadę wolnego przepływu pracowników (na przykład przywiązywano uwagę do koordyancji narodowych systemów ubezpieczeń społecznych). Niedawno francuski Sąd Administracyjny ogłosił wiele wyroków w tym przedmiocie (dotyczących równości wynagradzania mężczyzn i kobiet, utrzymania praw pracowniczych od chwili przekazania – cesji przedsiębiorstwa). Przygotowywane są projekty dotyczące warunków bezpieczeństwa i higieny pracy lub wzajemnego uznawania dyplomów zawodowych.

Stopniowo trzeba będzie brać pod uwagę trzy rodzaje przepisów prawnych: prawa krajowego, prawa międzynarodowego i prawa Wspólnoty Europejskiej. Stawka tego ostatniego rodzaju prawa jest różna w zależności od istoty wprowadzanych rozwiązań. Zasady ogólne są mniej ograniczające niż harmonizacja norm narodowych, a ta ostatnia jest mniejsza niż w zakresie opracowywania nowych zasad. Być może korzystne byłoby zainteresowanie projektami prawa organizacji zawodowych i związkowych, poczynając od wzajemnie przekazywanych informacji i wymiany doświadczeń. Celem powinno być uporządkowanie spraw od strony pragmatycznej. Inicjatywy prawne mogą być podjęte w takich kluczowych sprawach, jak umowy o pracę, warunki aktywności zawodowej lub zasady bezpieczeństwa i higieny pracy. Rozwiązania mogłyby być zgłaszane przez samych partnerów.

Ukierunkowanie działalności związków zawodowych. Obecnie związki zawodowe i organizacje pracodawców nie mają ochoty iść zbyt szybko, nie ufając dotychczasowym decyzjom, które działają na ich niekorzyść. Na przykład pracodawcy obawiają się nieuzasadnionego rozszerzania najkorzystniejszych warunków (klauzul prawnych) każdego kraju na inne kraje. Pracownicy, którzy zmienią kraj swego zatrudnienia będą musieli iść na kompromis między warunkami prawnymi ich poprzedniego statusu i warunków umownych, które zastaną w miejscu przyjęcia. Trzeba będzie umieć znaleźć złoty środek między skumulowaniem korzyści i brakiem ciągłości nabytych praw socjalnych (choroba, wypadki przy pracy, inwalidztwo, emerytury). Przedsiębiorstwa ulokowane w wielu karajach Europy same zaczynają kierować wszystkimi tymi przejściowymi ograniczeniami i wzajemnymi zależnościami.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.