Na sprzedaż gotowe i sprawdzone spółki zoo w Warszawie. Rejestracja i zakładanie w trybie błyskawicznym.

Przedsiębiorca i kapitalista – dalszy opis

Jeżeli ktoś odkryje nową formę działalności gospodarczej, która zaspokaja potrzeby lepiej niż istniejące organizacje, to zgodnie z dynamiczną teorią Schumpetera działanie takie prowadzi do twórczego zniszczenia starych struktur. Powstałe na ich miejsce nowe struktury będą istnieć aż do momentu, gdy zaistnieje nowe zdarzenie, które zmieni sytuację.

Schumpeter sformułował swe podstawowe koncepcje już w 1912 roku, ale środowisko naukowe żywiło do nich niezwykle wrogi stosunek przez ponad pięćdziesiąt lat. Było to spowodowane faktem, że koncepcjom tym brakowało struktury matematycznej, która stanowiła podstawę podejścia obowiązującego w erze technokratycznej. Zdolności przedsiębiorcy do tworzenia nowych pomysłów odnoszących się do działalności gospodarczej na poziomie mikro nikt nie jest w stanie przewidzieć. A zatem nie można było włączyć ich do struktur, nad którymi pracowali naukowcy. Być może nie potrafią oni pracować w inny sposób.

W czasie swego życia Schumpeter był świadkiem ograniczania prac badawczo-rozwojowych do rutynowej działalności w dużych korporacjach, które właśnie wtedy stawały się większe i silniejsze. W początku lat czterdziestych Schumpeter przewidział, że korzyści skali będą miały dominujący wpływ na rozwój działalności gospodarczej i że przedsiębiorcy będą przyparci do muru. Ekstrapolacja istniejących uwarunkowań w sposób naturalny prowadziła do wniosku, że ostatecznie pozostanie tylko jedno przedsiębiorstwo w każdej gałęzi przemysłu. Nastawienie Schumpetera stawało się coraz bardziej pesymistyczne w miarę, jak wzrastała liczba zjawisk w świecie zewnętrznym, które wydawały się przeczyć jego teoriom.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.