PLAN WERNERA

Idea unifikacji monetarnej zrodziła się, jak się na ogół przyjmuje, na konferencji w Hadze w dniach 1-2 grudnia 1969 roku. Zebrani wówczas przywódcy państw EWG i szefowie rządów należących do EWG postanowili rozpocząć pracę nad utworzeniem Europejskiej Unii Gospodarczej i Monetarnej.

Konferencji przewodniczył szef rządu i minister finansów Wielkiego Księstwa Luksemburskiego – Pierre WERNER. Rezultaty konferencji zostały ogłoszone 8 października 1970 r., a cztery miesiące później, 9 lutego doszło do przyjęcia rezolucji stanowiącej kompromis między propozycjami Paryża i Bonn. Zgodnie z tą rezolucją unia gospodarcza i monetarna Europy miałaby się dokonać w kilku etapach. Pierwszy z nich liczony retrospektywnie od stycznia 1971 r. miałby doprowadzić do redukcji wahań kursów Wspólnoty. Zakończenie całej operacji przewidywano najpóźniej na rok 1980. Państwa EWG miałyby również tworzyć w łonie Międzynarodowego Systemu Walutowego odrębną grupę czuwającą nad pełną wymienialnością i eliminacją marginesów płynności.

Plan Wernera przewidywał ponadto organizację banków centralnych dla całej Wspólnoty i określał dokładnie kompetencje i zakres odpowiedzialności poszczególnych instytucji. Od spełnienia tych warunków zależałoby sprawne zarządzanie Unią.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *