Na sprzedaż gotowe i sprawdzone spółki zoo w Warszawie. Rejestracja i zakładanie w trybie błyskawicznym.

Nomenklatura zatrudnienia

Jednym ze sposobów przewidywania zmian w sferze zatrudnienia jest sporządzanie jego nomenklatury, to znaczy uporządkowanego spisu (wykazu, katalogu) będącego przedmiotem systematycznych analiz.

Określa się w niej najpierw typowe rodzaje zatrudnienia, grupując stanowiska pracy (funkcje) charakteryzujące się zbliżoną działalnością, a więc analogicznymi (lub podobnymi) wymaganymi kompetencjami. Następnie tworzy się rodziny zawodowe, łącząc typowe rodzaje zatrudnienia, o bliskim stopniu pokrewieństwa. Rodziny zawodowe mogą być określane (definiowane) na podstawie wiedzy i umiejętności właściwych odpowiednim zawodom. Punktem wspólnym może być określona dziedzina techniczna lub ten sam rodzaj kultury zawodowej.

W ten sposób powstaje następujący schemat organizacji: stanowisko pracy (np. „wykonywanie elektrycznych prac wykończeniowych w zespole X”) > zatrudnienie typowe > (np. „kwalifikowany elektryk”) > rodzina zawodowa > (np. „kwalifikowani technicy budownictwa”).

Użyteczność tego rodzaju nomenklatury jest wieloraka. Pozwala ona identyfikować rodzaj zatrudnienia, przewidywać jego zmiany, ustalać zawody wrażliwe na zmiany oraz opracować ciągi kształcenia dające możliwość zmiany zawodu lub przekształcenia zawodu dotychczasowego i dostosowania go do nowych warunków rynku pracy.

Idea rodzin zawodowych rozszerza perspektywy moblilności wewnętrznej dla pracowników otwiera pewne ścieżki poziomych lub pionowych zmian zawodowych, umożliwia transfer kompetencji między różnymi zawodami, co ułatwia przegrupowania zawodowe w przypadku zmian technicznych lub technologicznych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.